Van Breedam Camiel

Camiel Van Breedam (Boom 1936) · Assemblagekunstenaar, beeldhouwer, ontwerper van van objecten en kastassemblages, muzikant. Opleiding aan de Normaalschool te Gent o.l.v. O. Landuyt (1955–1957). Eervolle vermelding op de Prijs voor Jonge Belgische Schilderkunst in 1956 voor zes reliëfs. Werd lid van G58-Hessenhuis. In de jaren '60 ontstonden o.m. felgekleurde assemblages en objecten. Werkte vanaf 1963 mee aan het tijdschrift Edda. Werd in 1964 lid van Mouvement Phases. In dat jaar ontstond ook zijn eerste grote assemblage: Altaar om de Schijnheiligheid te bestrijden. Huwde in 1966 met de kunstenares Annie Debie. In 1967 ontstonden zijn eerste metaalsculpturen. Werkt zowel op klein formaat (kijkdoosjes) als monumentaal (grote environments). Zijn werken verraden zowel een poëtische ziel als liefde voor de jazz-muziek en vormen nu eens een aanklacht tegen de afslachting van de Indianen in Noord-Amerika, getuigen dan weer van opstandigheid tegen de vernietiging van de natuur. Uit de pers: 'Zijn bas-reliëfs, zijn zeldzame autonome beelden, zijn dozen bezorgen eerherstel aan de weggeworpen voorwerpen, de geërodeerde puinen van onze consumptiemaatschappij' en 'Zijn assemblages illustreren zijn gevoeligheid ten aanzien van menselijke betrachtingen en mislukkingen, dromen en esthetische behoeften.' Werkt als beeldhouwer o.m. in cortenstaal. Werk o.m. in het metrostation Belgica te Brussel. Belangrijke tentoonstelling in het Museum voor Moderne Kunst (PMMK) te Oostende in 1999–2000. Vermeld in BAS I en Twee eeuwen signaturen van Belgische kunstenaars. (Piron)