Trebla

TREBLA, pseudoniem van Albert Mahieu, was een Belgische kunstschilder, geboren in Koksijde in 1913 en overleden in Veurne in 1983. Hij was autodidact. Beroepshalve volgde hij een opleiding tot kok en banketbakker. Hij debuteerde als schilder in 1952. Wat als hobby begon, groeide al snel uit tot zijn belangrijkste bezigheid. Zijn oeuvre kan in drie periodes worden onderverdeeld. Voor 1966 ontstonden geraffineerd opgebouwde werken waarin de verbeeldingswereld, de zin voor schoonheid en het feeërieke de hoofdtoon voerden. In deze periode schilderde hij onder meer duin- en zeegezichten en onderwerpen geïnspireerd door Belgische en Spaanse folkloristische thema’s. Van 1966 tot 1974 werkte hij vaak op ongewone dragers. In deze tweede periode leverde hij scherpe kritiek op de maatschappij en getuigen zijn werken geregeld van wrok tegenover het gerecht. In de derde periode, van 1974 tot 1983, komt hij tot rust en volgt ook de erkenning als kunstenaar. Hij verwierf diverse prijzen en de tentoonstellingen volgden elkaar op. Voor zijn werken vertrok hij meestal van een muzikaal gegeven, een inval of een beleefd voorval. In zijn drukke, verbeeldingsrijke composities met figuren, naakten, dieren en insecten sluit hij aan bij de fantastiek, de droom en de magisch-realistische sfeer. Los van de werken uit de drie voornoemde periodes realiseerde hij ook regelmatig eenlijnige of monolineaire composities, opgebouwd uit één spontane en schijnbaar ononderbroken lijntrek, rechtstreeks gestuurd door het onderbewuste en uitgroeiend tot een speels vlechtwerk. Hij leefde op een woonboot die tegelijk dienst deed als atelier, galerie en museum. Zijn pseudoniem TREBLA is een anagram van zijn voornaam. Hij ontving de Leonardo da Vinci-prijs in Firenze (Italië), behaalde de derde prijs op het Festival de Bruxelles en de derde prijs op het Festival de Cannes (Le Tournoi d’Art). Een postume tentoonstelling vond plaats in het Oratorio di San Rocco in Fermo (Italië) in 2000. Talrijke werken van hem bevinden zich in de stad Veurne, het Museum Bachten de Kupe in Koksijde, het Museum voor Religieuze Kunst in Oostende en de kathedraal van Chartres. Hij staat vermeld in het Lexicon van West-Vlaamse beeldende kunstenaars VII en in Twee eeuwen signaturen van Belgische kunstenaars. (Piron)