Sorel Gustaaf

Gustaaf Sorel was een Belgische kunstenaar, geboren in Oostende in 1905 en gestorven in Oostende in 1981. Hij was schilder en tekenaar en groeide op in de Oostendse visserswijken. Hij was leerling van Auguste Distave, maar grotendeels autodidact. Hij debuteerde met lino’s en inkttekeningen in de stijl van J. Minne en F. Masereel. Nadien schilderde hij stads- en straatgezichten, landschappen en marines in een gesynthetiseerde vormgeving, waarbij hij zowel figuratieve als expressionistische, kubistische en constructivistische invloeden verwerkte. Uit de pers: “Deze huizen, gevels, steegjes, straten, huizenblokken zijn de veruiterlijking van een soort obsessie van de stilte, met dezelfde drukkende geheimzinnigheid die op de verlaten Romeinse pleinen van De Chirico weegt” (F. Edebau), en “G. S. vertelde de wereld waarmee hij dagelijks werd geconfronteerd, vaak in zwart-wit tonen en in gedempte kleuren met harde contouren in zijn schilderijen op diverse dragers. De essentie kwam er aan bod: gevels van oude huizen met tal van vensters waarachter telkens iets gebeurde, mensen op straat, een stoet, marines, vissers en hun vrouwen, meisjes van plezier, af en toe een religieuze allusie. Eenvoudig en fundamenteel, ogenschijnlijk, want wie nader toekijkt ontdekt structuren, een bevreemdend coloriet, een eigen vorm van abstractie, stilte die weegt, iets dat te maken heeft met authenticiteit en dat buiten tendensen vertoeft.” (H.B., 2005). In 1934 was hij medestichter van de Academie in Oostende, waar hij leraar werd en van 1948 tot 1977 directeur was. Werk van hem is te vinden in het museum van Oostende. Hij staat vermeld in het Lexicon van Westvlaamse beeldende kunstenaars I en in Twee eeuwen signaturen van Belgische kunstenaars. (Piron)